Roman halkının vatanlarını neden terketmek zorunda kaldıkları bugün bile yanıtsız kalmaktaysa da tarihçiler üç teori ortaya sürmektedir:
- Gazneli Mahmut’un Sindh ve Penjap’ı işgali sırasında 500.000 Hintliyi esir aldığı bilinmekte olup, Hindistan’ı fetheden Müslümanların, Romanları köle olarak alıp ülkelerine götürülmesi en yaygın teoridir.
- En düşük kast olduğu sanılan Romanların, Müslüman fatihlere karşı paralı asker olarak olarak kullanılmış olabilirler ki, yenilginin ardından göç etmek zorunda kalmış olabilirler.
- Firdevsi’nin Şehnamesi’ne göre MS 420 yılında vatanlarını terkedip dünyaya yayılan 12.000 kişilik Luri halkı eğer Romanlarsa dünyaya yayılmalarının Hindistan'ın işgali ile ilişkisi olamaz.
İlk kez 1505'te İrlanda'da, 1514'te de İngiltere'de nüfus kayıtlarına geçirildiler. Aynı tarihlerde, Avrupa'nın birçok ülkesinde gezgin çalgıcı ve falcılardan oluşan bazı göçebe toplulukların kayıtlarına rastlanır. Günümüzde Romanlar dünyanın dört bir yanına dağılmış olarak yaşarlar. Büyük bölümü Avrupa'nın güney kesiminde toplanmıştır. 19. yy.ın sonlarına doğru Kuzey Amerika'ya da göç etmişlerdir. Romanlar yaşadıkları her ülkede değişik adlarla anılırlar.
Romanlar, dünyanın en renkli göçebe topluluklarından biridir. Türkiye'de yoğun olarak yaşadıkları yerlerin başında Trakya'da, Çanakkale, Edirne, Düzce, Tekirdağ ve İstanbul gelir.
Romanlar insanlık ailesinin ayrılmaz bir parçasını oluştururlar. En gerçek ve doğru manasıyla Romanlar göçebe zanaatçı ataların çocuklarıdır. Tarihin en eski zamanlarından beri kimi insan grupları; tarım veya hayvancılıkla geçinmişlerdir. Romanlar ise çeşitli nedenlerden dolayı göçebe zanaatçılıkla yaşamlarını sürdürmüşlerdir. Romanların ataları; sepet, elek, metal eşya, kalay vs gibi ürün ve hizmetleri meydana getirerek bunları tarım ve hayvancılıkla geçinen diğer toplumlara satmışlardır. Bu sebeple diğer toplumlar gibi hayvan sürülerine ve geniş topraklara sahip olmadığından göçebe zanaatçılıktan başka bir geçim imkânı bulamamışlardır. Aslında Romanlar ile Roman olmayanları birbirinden ayıran yegane fark budur.
Sanıldığı gibi romanları diğer insanlardan ten rengi, ırksal özellikler ya da dil ayırmaz. Esmer romanlar kadar beyaz tenli ya da sarışın Romanlar da vardır. Farklı ırklara mensup Roman grupları da vardır. Farklı diller konuşan Roman grupları da vardır. Ama tüm Romanların ortak özelliği atalarının binlerce yıl boyunca göçebe zanaatçılıkla geçinmiş olmalarıdır. Bugün birey olarak bir Roman hangi mesleği yapıyor olursa olsun, insanlığın ilk zamanlarında atalarının göçebe zanaatçı olması onun da Roman toplumuna ait olduğunu gösterir.
Romanlar'ın büyük bölümü gelenek, göreneklerini ve topluluklarının yönetim biçimlerini korumuştur. İlk olarak 19. yy.da Avrupa'da, sayıları 10-100 aile arasında değişen Çingene toplulukları şefler seçmeye başladı.
Roman sözcüğü yerleşik düzeni olmayan göçebe insanları çağrıştırır. Oysa Romanlar'ın çok azı günümüzde göçebedir. Bazıları kendi istekleriyle göçebeliği bırakmış, yaşadıkları ülkenin yaşam biçimini benimsemişlerdir. Roman olmayanlarla evlenen Romanlar da vardır.Bazı ülkelerde de yerleşik yaşama zorlanmışlardır.Soykırıma uğramışlardır.
Yarı göçebe, yarı yerleşik bir topluluğun sayımının yapılması güç olduğu için Romanlar'ın kesin nüfusu bilinmemektedir. Bununla birlikte bugün dünyada 3-4 milyon dolayında Roman olduğu tahmin edilmektedir. Türkiye'de ise 750.000 dolayında Roman olduğu tahmin edilmektedir.
Nisan 1971'de, Romanlar'ın sorunlarını tartışmak üzere Londra yakınlarında ilk Uluslararası Roman Kongresi toplanmış olup bu kongreye atfen, 1990'dan itibaren 8 nisan Dünya Romanlar Günü olarak kutlanmaktadır
Çingene diye tanimladigimiz Romanlar yeri geldiginde her müzigi görüp oynayan yeri geldiginde etegini giyip dans eden biraz esmer olarak görülür cogu kimseye..
Evet, bunlar dogrudur.. fakat çingenelerin kendine has müzikleri ve kültürleri vardir işte size çingene(roman) müziklerinden Čaje Čukarije begeninize sunuyorum...Mehmet BilginFolkMusicTravel Sorumlusu
Čaje Čukarije sarkisini seslendiren albümdeki sanatçilar sunlardir- Balkan Express
- Bubamara Brass Band
- Buzor Nenic Dance Band
- Donna Ares
- Ersan Kralot & Orhan
- Esma Redzopa
- Firebrass Trubaci
- Kayah & Bregovic
- Kids Kafana
- Leo & Ivana
- Orkestar Business Class
- Seka Aleksic & Novi Sad
- Sofia Marinova
- Uzivo
- Zdravko Colic
- Zehra Bajraktarevic
Not:Bu albümde toplam 18 ezgi vardir... Ve bu albümü Folk Music Travel blogunu takip eden herkese armagan ediyorum ...
Download
Alternatif 1
Alternatif 2
Alternatif 3
Alternatif 4
Pass:FolkMusicTravel
Paylasim Laz.Kapital
30 yıldır Avrupa Çingene müziğini yorumlayan Fransız grubu Bratsch, kurucularından Dan Gharibian'ın Harput kökenli olması nedeniyle hep Anadolu Müziği'ne yakın oldu. "Biz nasıl çalacağımıza aklımızla değil yüreğimizle karar veririz" diyen Gharibian müziklerinin günün birinde gelenekselleşeceğini savunuyor. 2002'de Türkiye'ye yollarının düşeceğini öğrenince, Bratsch'ın derviş ruhlu kurucusunu çevirmen arkadaşımız Yelda Başaran ile Fransa'dan aradık. Grubun kuruluşunu, albümlerinin üzerine yapıştırdıkları 1 fenik'in öyküsünü, cazla bağlantılarını konuştu
Avrupa'nın kalbinden Çingene Müziği yapan bir grubu Anadolu'daki etnik müzikler ne kadar ilgilendiriyor?
